Mijn verhaal: Van diagnose naar hoop & kracht

Na vele jaren van onverklaarbare klachten kreeg ik in 2019 de diagnose Multiple Sclerose (MS). Achteraf bekeken waren de signalen er al veel eerder, maar MS is voor een groot deel een onzichtbare ziekte. Wat je niet ziet, wordt vaak laat herkend, ook door jezelf.

De eerste signalen: Lichamelijke uitval

Mijn lichaam begon zich steeds minder voorspelbaar te gedragen. Het gevoel verdween langzaam. Van mijn kin tot aan mijn tenen voelde alles doof aan, alsof mijn lichaam elke dag een stukje verder werd uitgeschakeld. Dat verdoofde gevoel leek steeds verder omhoog te kruipen.

Ik voelde geen verschil meer tussen warmte en koude. Ik wist letterlijk niet of ik het warm of koud had. Tegelijk was er een allesoverheersende vermoeidheid. Zelfs kleine taken vroegen meer energie dan ik had. Met jonge kinderen in huis was dat bijzonder zwaar.

Het was geen gewone moeheid, maar een constante, chronische uitputting.

Mentale en emotionele impact

Ook mentaal veranderde er veel. Je wordt prikkelbaar, kortaf en somber. Niet omdat je dat wil, maar omdat je lichaam en hoofd voortdurend overbelast zijn. Ook mijn intimiteit veranderde. Wanneer voelen steeds moeilijker werd, uitte zich dat ook daar. Mijn concentratie en geheugen gingen achteruit. Ik was voortdurend verstrooid en niets leek nog te blijven hangen.

Soms voelde ik wel iets in mijn benen, maar wist ik niet of het echt was. Ik moest naar mijn voeten kijken om te controleren of ik me effectief had gestoten. Bij beweging of temperatuurwissels leek het alsof mijn zenuwen nog slechter geleidden, met een vreemd kriebelend gevoel alsof mieren over mijn lichaam kropen.

De zoektocht en diagnose

Persoonlijk denk ik dat de oorsprong mogelijk ligt bij een infectie met het CMV virus in mijn jeugd, die een auto-immuunreactie in mijn zenuwstelsel heeft uitgelokt. Na MRI-onderzoeken, een hersenvochtpunctie en uitgebreid neurologisch onderzoek volgde uiteindelijk de diagnose.

Zoals bij iedereen kwam dat nieuws hard aan. Slecht nieuws verwerken vraagt tijd. Tijd om te begrijpen, te aanvaarden en opnieuw richting te zoeken.

Een keerpunt: Het handboek van Overcoming MS

Die houvast kwam er onverwacht. Een vriendin van mij, Joke, gaf me een boek dat later een grote rol zou spelen: Het handboek van Overcoming MS.

Het was geen mirakeloplossing, maar een levensstijlbenadering die mensen met MS opnieuw perspectief biedt. Overcoming MS steunt op duidelijke pijlers zoals:

• Voeding
• Beweging
• Stressmanagement
• Mentale rust

Hun organisatie deelt alle informatie gratis, als non-profit. Dat gaf hoop, zonder valse beloftes.

De strijd met medicatie

De eerste vijf jaar nam ik medicatie om mijn MS te onderdrukken, namelijk Copaxone. Het ging om een dagelijkse injectie die een allergische reactie veroorzaakte. Ik noemde het vaak een bijensteek. Snel ingrijpen was nodig, want bij MS moet het immuunsysteem zo snel mogelijk afgeremd worden.

Tegelijk hoopte ik dat ik op termijn van die medicatie af zou geraken, omdat ze me dagelijks last bezorgde. In 2023 zette ik die stap. Ik stopte met de medicatie en zette nog sterker in op mijn levensstijl, met extra focus op beweging.

Dat was ook het begin van mijn triathlonavontuur. Niet vanuit prestatiedrang, maar als onderdeel van mijn verdere revalidatie.

Een nieuwe professionele start

Naast mijn gezondheid maakte ik ook op professioneel vlak een bewuste keuze. Mijn doel was duidelijk: niet langer ziek thuis zitten, maar een job vinden die mijn nieuwe levensstijl ondersteunt in plaats van ondermijnt.

Ik maakte een positieve carrièreswitch richting IT, met werk dat ruimte laat voor focus, autonomie en herstel. De combinatie van remote IT-werk bij Patch My PC en in het begin ook bij RGF Staffing gaf me opnieuw perspectief.

Werken op mijn eigen ritme

Dankzij die manier van werken kan ik, zelfs wanneer mijn MS-klachten tijdelijk verergeren en mijn mobiliteit vermindert, extreem productief blijven en van betekenis zijn op professioneel vlak. Ik kan mijn energie beter beheren, mijn werk afstemmen op mijn belastbaarheid en tegelijk echte waarde blijven creëren.

Die carrièreswitch betekende meer dan een nieuwe job. Het was een keuze voor duurzaamheid. Voor blijven deelnemen aan het professionele leven, ook met een chronische aandoening.

Voeding als medicijn

Van bij het begin koos ik bewust voor een grondige verandering van levensstijl. Verwerkte voeding verdween volledig uit mijn dagelijkse leven. Geraffineerde oliën werden geschrapt en verzadigde vetten werden gemeden, omdat ze het immuunsysteem beïnvloeden. Ik begon meer groenten te eten, samen met linzen, bonen en hummus. Broccoli en ik zijn nooit beste vrienden geworden, maar hij bleef wel trouw op mijn bord verschijnen.

Mindset en beweging

Mindfulness-technieken hielpen me om mentaal overeind te blijven en opnieuw meer grip te krijgen op mijn gedachten. Beweging begon voorzichtig. Ik ging veel zwemmen, omdat lopen in het begin moeilijk was doordat ik mijn voeten nauwelijks voelde.

Die combinatie van voeding, mentale rust en lichte beweging was het begin van een ingrijpende verandering. Geen snelle ommekeer, maar een duurzame heropbouw. Zeven jaar later sta ik waar ik nu sta. Fit en gezond, met lichte MS-klachten, als triatleet die competitief meedraait in zijn age group.

De toekomst: Chronisch Beter 2026

In 2026 start ik daarom met een lifestyleproject en conferentie. Met één duidelijke bedoeling: andere mensen met een chronische aandoening begeleiden en coachen naar een gezonder lichaam en een sterkere geest.

Geen snelle oplossingen, maar consistente stappen in de juiste richting. Samen, met meer hoop, kracht en verbondenheid.